1 - بر اطلاق ، از خارج بوده و بر اساس مقدمات حكمت و به حكم عقل است و ربطى به ظهور وضعى ندارد . 2 - بر تقييد هم از خارج بوده و با آوردن قيد صورت مىپذيرد ، آن‌هم از باب تعدد دال و مدلول مثل اينكه گفته شود : اعتق رقبة مؤمنة . * حاصل مطلب در مطلب اخير چيست ؟ اين است كه : بر مبناى اخير ، استعمال مطلق حتى در مقيد نه تنها ، مجاز نيست بلكه حقيقت است و لذا : چنين مقيد و مطلقى مخالف يكديگر نمىباشند . پس : اخبارى وجود دارد كه نه موافق قرآن محسوب مىشود و نه مخالف آن ، بلكه شق سومى هستند ، كه گفته شد . پس : دليل شما اخصّ از مدعاى شماست .